Olga Krzysztoporska

Absolwentka Nauczycielskiego Kolegium Języka Angielskiego i Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. Lektorka i nauczycielka z pasją i doświadczeniem.  

 

Przez kilka lat uczyłam w szkołach językowych (m.in. TFLS, Empik School, Profi-Lingua), gdzie przygotowywałam kursantów do egzaminów FCE, CAE, LCCI oraz PET. Prowadziłam kursy również w firmach i instytucjach, np. w Polskim Towarzystwie Reasekuracji, Wedlu, Polskich Liniach Lotniczych LOTAgrotrade oraz w Ministerstwie Zdrowia.

Pracowałam też w kilku znanych i cenionych szkołach prywatnych w Warszawie, m.in. w Zespole Szkół Lauder MorashaWarsaw Bilingual School czy Meridian International High School. 

Przez rok mieszkałam i pracowałam w Sheffield w Wielkiej Brytanii, przez pół roku w Edynburgu w Szkocji oraz przez trzy miesiące w Sydnew Australii szlifując znajomość języka angielskiego oraz poznając obyczaje i kulturę native’ów. 

 

Nie boję się nowych wyzwań i doświadczeń, a moi uczniowie lubią ze mną pracować, ponieważ bije ode mnie podobno pozytywna energia 😉 (ale niech pozory Was nie zmylą, bo jestem przy tym wymagająca i konsekwentna 😀 

Uwielbiam jeździć na rowerze, rolkach, łyżwach i nartach, podróżować, oglądać dobre filmy i korzystać z życia 🙂 

Moje motto to: Chwytaj dzień!  

Anna Lasik

Urodzona w Warszawie 4 czerwca 1984 roku. Pochodzi z rodziny o artystycznych
korzeniach.

Skończyła LXXXII LO Odzieżowe w Warszawie w klasie o profilu projektowania
ubiorów.

Ukończyła Aktywne Studium Plastyczne Technik Teatralno-Filmowych w Warszawie z dyplomem z Charakteryzacji Teatralno-Filmowej w 2008 roku, Wyższą Szkołę Artystyczną w Warszawie, na kierunku Malarstwo, w pracowni dyplomowej Kostium i Rekwizyt Sceniczny u prof. Andrzeja Łubowskiego zakończoną obroną dyplomu w 2010 roku z aneksem z
malarstwa sztalugowego u prof. dr hab. Błażeja Ostoja – Lniskiego; studia II stopnia na wydziale Wzornictwa w Wyższej Szkole Sztuki i Projektowania w Łodzi z dyplomem magistra sztuk pięknych w 2012 roku w pracowni kostiumu unikatowego u      prof. Moniki Kanios – Stańczyk.

W 2014 roku obroniła dyplom z pedagogiki w specjalizacji – arteterapia, leczenie sztuką u prof. Marcina Siejdy.
Oprócz charakteryzacji i projektowania ubiorów scenicznych zajmuje się malarstwem sztalugowym, fotografią BW, podróżowaniem.

Pracuje jako pedagog prowadząc warsztaty i szkolenia z malarstwa, rysunku, projektowania mody, historii sztuki, ubioru oraz krawiectwa.

Brała udział w krajowych i zagranicznych wystawach zbiorowych i indywidualnych.

W 2012 roku założyła firmę SUE ANNE ART STUDIO zajmującą się warsztatami i szkoleniami z mody, sztuk plastycznych oraz tworzeniem kostiumów scenicznych. Do Warszawskiego Okręgu ZPAP wstąpiła w 2012 roku do sekcji interdyscyplinarnej Młodzi Sztuką, obecnie należy do sekcji Tkaniny.

Od 2014 roku należy również do Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.

Od 2022 roku członkini American Tapestry Alliance z siedzibą w Californi.

Maria Maklakiewicz

Jestem nauczycielką języka hiszpańskiego z kilkunastoletnim doświadczeniem.

Ukończyłam lingwistykę stosowaną na Uniwersytecie Warszawskim, a swoje kompetencje regularnie rozwijam podczas szkoleń dla iberystów, m.in. na Uniwersytecie w Salamance.

W pracy łączę solidne przygotowanie merytoryczne z nowoczesnymi metodami nauczania, korzystając z nowych technologii i narzędzi AI.

Stawiam na komunikację, przyjazną atmosferę i budowanie pewności językowej u uczniów.

 

Emilia Olechowska

Miłka (w życiu i samopoczuciu) Emilia ( w dokumentach) Olechowska z wykształcenia magister biologii.

Studia I stopnia Wydział Biologii i Nauk o środowisku Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Studia II stopnia Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego.

Z powołania pełna pasji nauczycielkaMiłośniczka kryminałów thrillerów i historii o duchach. 

Katarzyna Pałka

Jestem absolwentką Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie ukończyłam studia magisterskie a następnie studia doktoranckie.

Stopień doktora nauk chemicznych uzyskałam w 2009 r. Od tego czasu jestem naukowo oraz zawodowo związana z
Uniwersytetem Warszawskim.

Bardzo lubię pracę z młodzieżą, uważam, że daje ona wiele satysfakcji i motywuje do działania. W pracy staram się zaciekawić młodzież swoim przedmiotem.

Lubię różnicować metody nauczania. Pragnę zaszczepić i rozwijać w uczniach pasję do chemii, która może nie jest łatwym przedmiotem, ale tak naprawdę otacza nas wszędzie.

Dominika Parot

Absolwentka germanistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Uniwersytecie w Bambergu (Niemcy).
Poza Polską uczyła również w Niemczech, Austrii i Jordanii, współpracuje z Instytutem Goethego i jest certyfikowanym egzaminatorem tej instytucji.

Nauczanie to jej pasja, z przyjemnością patrzy, jak jej uczniowie się rozwijają – nie tylko językowo, i z nastolatków stają się młodymi dorosłymi.

Ukoronowaniem ciężkiej pracy jej wychowanków było zdobycie przez dwie uczennice tytułów finalistki i laureatki Olimpiady Języka Niemieckiego w 2025 roku.

W wolnym czasie podróżuje – najlepiej czuje się w górach i na pustyni, czyta literaturę faktu, chodzi na koncerty i jeździ na rowerze.

Magdalena Pasionek-Sokołowska

Absolwentka NKJA i Anglistyki na UW oraz podyplomowych studiów dla tłumaczy IPSKT na Wydziale Lingwistyki Stosowanej UW.
Nauczaniem zawodowo zajmuje się od 15 lat, najpierw w szkołach językowych (m.in. British School), następnie w liceum.
Na zajęciach stawia na komunikację i dobrą atmosferę, a największą satysfakcję przynosi jej obserwowanie postępów i rozwoju uczniów oraz przygotowywanie ich do egzaminów.
Prywatnie mama Antka i Łucji, którym uwielbia czytać literaturę dziecięcą i historyjki po angielsku oraz grać w planszówki.
Wolny czas (towar deficytowy) poświęca na pieczenie ciast, czytanie w oryginale, jazdę na rowerze.

Tomasz Piotrowicz

Lubię z pozoru błahą zabawę towarzyską, zwaną kwestionariuszem Prousta.
A więc:
główna cecha mojego charakteru: wiara w skuteczność empatii
cechy, których szukam u kobiety: potwierdzenie, że jest dziełem sztuki
cechy, których szukam u mężczyzny: lojalność
co cenię najbardziej u przyjaciół: że są
moja główna wada: zbyt monochroniczne dążenie do celu
moje ulubione zajęcie: delektowanie się jazzem, najlepiej Milesa
moje marzenie o szczęściu: pojąć wszystkie definicje Tatarkiewicza
co wzbudza we mnie obsesyjny lęk: bezradność polskiej szkoły wobec „płynnego życia”
co byłoby dla mnie największym nieszczęściem: chyba utrata słuchu
kim chciałbym być, gdybym nie był tym, kim jestem: pełnoetatowym nauczycielem łaciny i
greki
kiedy kłamię: czuję się jak większość z Was
słowa, których nadużywam: Europa/europejski; ale to lubię
ulubieni bohaterowie literaccy: himalaiści w biografiach i wspomnieniach
ulubieni bohaterowie życia codziennego: skoczkowie narciarscy!
czego nie cierpię ponad wszystko: nieusprawiedliwionej ignorancji
moja dewiza: Każdego dnia pojawia się nowa tajemnica i na tym polega komizm w
tragizmie!
dar natury, który chciałbym posiadać: granie jazzu z oddychaniem okrężnym na tenorze
jak chciałbym umrzeć: na lądzie, na nizinach
obecny stan mojego umysłu: tęsknota za porami roku
błędy, które najłatwiej wybaczam: kiedyś ortograficzne, teraz składniowe

Alicja Sienkiewicz

Jestem nauczycielką z powołania i uważam, że francuski jest fantastyczny.
Ukończyłam filologię francuską na UKKNJF na Uniwersytecie Warszawskim, specjalizując się w dydaktyce wykorzystania materiałów autentycznych na lekcjach języka francuskiego. Część studiów oraz stażu pedagogicznego odbyłam na Univeité d’Orléans we Francji.

Nauczanie to, coś więcej niż moja praca – to cała ja.
Nie lubię być bezczynna. Jestem absolutnie uzależniona od tworzenia nowych pomocy dydaktycznych i wyszukiwaniu nietuzinkowych ćwiczeń. Staram się odpowiadać na potrzeby moich wymagających uczniów, którym oprócz dużej dozy francuskiej gramatyki, próbuję zapewnić zrozumienie i wsparcie.